No fear for flying   

Door de maan beschenen vlieg ik over landschappen naar mijn keuze.
Licht heuvelachtig met kaasgaten, mathematisch bewerkte akkers en snoepsteden.
In mijn vlakke land heb ik behoefte aan heuvels.
Mijn rood-ogige adelaarsschaduw maakt vliegbewegingen als gevolg van de heuvels.
Zijn rode oog ziet adelaarsgetrouw alle details.
Massa’s muggen geven je zomerbulten, wespen vreten kozijnen en spanten aan van gemeentehuizen, muizen doen hier niet voor onder op een lager niveau, mieren zijn onverstoorbaar aan het opruimwerk bezig, de schorpioenen zorgen er voor dat iedereen op elkaar blijft letten. Lieveheersbeestjes, ja wat doen die? Zijn die alleen maar ludiek?
Mijn altereland blaat luidkeels zijn protest tegen dit veel te harmonische geheel.